Μετά από ένα τεράστιο διάστημα αδράνειας του blog, είπα να γράψω μιας και ένιωσα την ανάγκη να το κάνω! Θα σας πω πώς έζησα κι εγώ αυτά τα "κέντρα ανομίας" που έχουν έρθει στην επικαιρότητα και που πιθανόν να αποδειχθούν υπεύθυνα και για τον εμπρησμό της Ρώμης κάπου στο 60 μ.Χ.
Η βασική ιδέα του μεγάλου και αμφιλεγόμενου αυτού χώρου, του λεγόμενου "αναρχικού/αντιεξουσιαστικού" είναι, όπως την έχω καταλάβει εγώ τουλάχιστον, ότι οι άνθρωποι μπορούν να λειτουργήσουν λογικά, δημιουργικά, αποτελεσματικά και συνεργατικά και τέλος πάντων θετικά, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει από πάνω τους κάποιος φορέας εξουσίας που να τους εξαναγκάζει σε αυτό, με βία ή πειθώ και ακόμα ότι μπορούν οι άνθρωποι να δρουν έτσι όπως αναφέραμε και χωρίς επιδίωξη άμεσου κέρδους, οικονομικού ή οποιουδήποτε άλλου. Είναι η λεγόμενη "αλληλεγγύη". Πολύ συζήτηση μπορεί να γίνει για το τι σημαίνουν όλα αυτά έμπρακτα και για το κατά πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της ανθρώπινης φύσης και κοινωνίας. Ποιος θα μπορούσε, ωστόσο, να αντιτεθεί σε αυτές τις ιδέες, ειδικά αν δεν έχει όφελος από αυτή του τη συνειδητή αντίθεση; Και ακόμα, ποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει με σοβαρά επιχειρήματα ότι δεν αποδέχεται ότι οι δύο παραπάνω ιδέες στηρίζουν αυτό που λέμε "κοινωνία", "πολιτισμός", τη συνύπαρξη, τέλος πάντων των ανθρώπων σε ομάδες;
Ε, από τη δική μου επαφή με το συγκεκριμένο χώρο είχα την τύχη να γνωρίσω αρκετούς ανθρώπους που βίωναν συνειδητά αυτές τις αξίες. Κανένας μας, φυσικά, δεν είναι "θεός" αλλά σίγουρα μπορούμε να κάνουμε πολλά ώστε να μη φτάσουμε σε επίπεδο "θηρίου". Η δική μου επαφή με το χώρο και με καταλήψεις και άλλες αυτο-οργανωμένες δομές ήταν κάπως έτσι: παρακολούθησα πολιτιστικά δρώμενα (παραστάσεις, ομιλίες-συζητήσεις, θεατρικά παιχνίδια, συναυλίες (και μάλιστα με μουσικές που δύσκολα ακούς στην Ελλάδα, όπως αργεντίνικο tango κ.α., προβολές ταινιών. μαθήματα για διάφορα γνωστικά αντικείμενα αλλά και απλά πάρτι), είχα πρόσβαση σε δανειστικές βιβλιοθήκες και άλλα τέτοια πολιτιστικά αγαθά αλλά και την ευκαιρία , εκτός των άλλων, να πάω απλά με φίλους να πιω έναν καφέ ή μια μπύρα, σε τιμή κόστους. Και-κρατηθείτε!-όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί καν να πληρώσω, χωρίς να αφήσω στοιχεία, χωρίς να γραφτώ κάπου, χωρίς να δηλώσω και να πιστοποιήσω την πίστη μου σε κάποιον ή σε κάτι, απλά και ελεύθερα, άνθρωπος με ανθρώπους. Δεν είναι παράδεισος, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο επί γης, απλά άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν κάποια πράγματα, με τις αρχές που αναφέραμε. Έχει πολλά στραβά κι ο αναρχικός χώρος. Θα συμφωνήσω ότι πολλοί πιτσιρικάδες στρέφονται προς τα εκεί χωρίς κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο, χωρίς να προβληματιστούν και απλά βγάζουν την καύλα τους, βίαια συχνά. Ακόμα, πολλοί του χώρου ξεχνάνε το επί της ουσίας σύστημα και ξεσπάνε όλη την οργή τους σε ένα φορέα του, το μπάτσο, λες και αυτός είναι η πηγή του κακού. Ο "αντικαπιταλισμός" γίνεται "αντιμπατσισμός". Επιπλέον, κάτι που επισημαίνουν πολλοί φίλοι κνίτες-και πολύ σωστά κάνουν-αυτές οι πρωτοβουλίες μπορεί να γίνουν εσωστρεφείς "νησίδες", τόσο που να σου δώσουν την εντύπωση ότι οκ, έχει πετύχει ο αγώνας μας, λειτουργούμε εναλλακτικά εδώ μέσα κι άσε το σύστημα έξω να κάνει ο,τι θέλει. Με άλλα λόγια, ότι ο χώρος αυτός μπορεί να λειτουργήσει σαν εκτόνωση κι ο πολίτης να εγκλωβιστεί εκεί και να μη βλέπει πια τι γίνεται στην ευρύτερη κοινωνία. Σωστά όλα αυτά, πολλά ακόμα μπορεί να προσθέσει ο καθένας.
Δεν έχω πάει στη βίλα Αμαλίας και δεν ξέρω τι γινόταν εκεί. Από την επαφή μου με άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες, φαντάζομαι κάτι πάνω κάτω παρόμοιο. Αναφέρεται συχνά, πάντως, και το ότι κάποιοι κατέλαβαν με το έτσι θέλω ένα δημόσιο κτίριο. Οκ, είναι παράνομο. Αλλά εγώ προσωπικά εκνευρίζομαι απίστευτα βλέποντας εγκαταλελειμένα δημόσια κτίρια-είναι εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα-κι ο λόγος που εκνευρίζομαι είναι ότι τα κτίρια αυτά αγοράστηκαν και κατασκευάστηκαν με λεφτά του φορολογούμενου ελληνικού λαού και η χυδαία εγκατάλειψή τους μου είναι ανάλογη του να σνομπάρονται και να υποτιμώνται τα λεφτά των πολιτών. Οπότε, μιλώντας για παρανομία, είναι άραγε νόμιμο να εγκαταλείπεται στο έλεος της φθοράς χώρος για τον οποίο δαπανήθηκαν χρήματα των πολιτών; Κι αν είναι όντως νόμιμο, βάσει του ισχύοντος νόμου, είναι ηθικό; Ας κρίνει ο καθένας με τη δική του οπτική, αφού όμως πρώτα παρατηρήσει καλά όλα τα δεδομένα. Και να μην ξεχνάμε ότι η σημερινή δημοκρατία που έχουμε θεμελιώθηκε στη βάση παράνομων, για τον τότε νόμο, και βίαιων κινήσεων (Γαλλική επανάσταση, Αμερικανική επανάσταση).
Παρά τα όσα απογητευτικά συμβαίνουν στη ζωή μας, μπορούμε όλοι να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο, μιας και το κράτος φροντίζει οι χώροι ανομίας να διώκονται όπως τους αναλογεί!!!!!!!!!!!
Καλή χρονιά και καλά μυαλά συνάνθρωποι!
